Jedną z ciekawostek dotyczących Japonii, ich kultury, zwyczajów i tajemnic, jest to, że jedno z najbardziej popularnych japońskich dań wcale nie pochodzi z Japonii. Tempura, bo o niej mowa, to danie pochodzące z portugalskiej kuchni, które do Japonii zostało przywiezione przez portugalskich, jezuickich misjonarzy kilka wieków temu. Od tego czasu zdążyło przeniknąć do azjatyckiej kultury. Tempura jest to potrawa, która opiera się na panierowaniu i smażeniu na głębokim tłuszczu bardzo wielu składników. Na ogół tempura podawana jest z krewetkami, ale popularne jest również panierowanie i smażenie małży, kalmarów i innych owoców morza, a także małych ryb, pędów bambusa, grzybów i warzyw. Wszystkie te składniki są smażone w oleju, a następnie odsączane o papierową chusteczkę, ponieważ japońska kuchnia słynie z tego, że unika się w niej dodawania do potraw niepotrzebnego tłuszczu. Warto jednocześnie dodać, że tempura może być podawana jako przystawka, danie główne lub składnik innej potrawy, dlatego ma niezwykle wszechstronne zastosowanie. W tradycyjnej japońskiej kuchni bardzo często tempurę dodaje się jako składnik ramenu, czyli zupy na bazie mięsnego buliony, do którego dodawane są np. warzywa, czy właśnie owoce morza.

Kuchenna terminologia na ogół dzieli produkty na mięso, nabiał, warzywa i grzyby. Tradycyjna kuchnia japońska wyszczególnia jednak jeszcze jeden, szczególny składnik, którym są glony. Glony w Japonii są bardzo rozpowszechnione i szeroko wykorzystywane w przemyśle spożywczym. Na całym świecie najbardziej rozpowszechnione są nori, czyli arkusze wytworzone z suszonych glonów, w które zawija się gotowany ryż i surową rybę lub warzywa, tworząc sushi. W samej Japonii występuje bardzo wiele gatunków glonów i mają one szerokie zastosowanie. Przede wszystkim należy wspomnieć, pisząc o tradycjach japońskiej kuchni, o wakame. Glon ten stanowi składnik bardzo wielu dań, w szczególności zup, ze względu na swój wyrazisty i lekko słonawy smak. Generalnie smak alg jest niezwykle charakterystyczny, ale ma wielu zwolenników. Dlatego też w Japonii można znaleźć nawet suszone glony, które z dodatkiem soli lub mieszkanki różnorodnych przypraw są jedzone i chrupane jak chipsy, stanowią więc zdrową alternatywę dla fast foodowych przekąsek. Warto wspomnieć o spirulinie, jest to glon szczególnie bogaty w witaminy i mikroelementy, który warto wdrożyć do swojej codziennej diety, dodając go na przykład do zielonych, warzywnych soków.

Podróżując po świecie często w różnych krajach można spotkać te same dania. Niektóre zyskały ogromną popularność i stały się rozpoznawalne niemal na całym globie, jako przykład można tutaj podać chociażby pizzę, którą dostać można praktycznie wszędzie. Jedną z potraw, które podbiły świat niewątpliwie jest jeden z tradycyjnych przysmaków japońskiej kuchni – sushi. Jest to potrawa przygotowywana w Japonii od pokoleń, a bazuje przede wszystkim na produkcie który w Azji jest najbardziej rozpowszechniony – mianowicie na ryżu. Ryż do sushi gotowany jest często z dodatkiem octu ryżowego, przy czym powinien mieć lekko kleistą, a nie sypką konsystencję. W ryż zawijane są przeróżne produkty, na ogół w swojej surowej, nieugotowanej formie. Najbardziej znanym dodatkiem do sushi jest surowa ryba lub owoce morza. Jednak można spotkać tę potrawę także z dodatkiem jajek, pędów bambusa, grzybów, czy warzyw. Popularne stało się przygotowywanie wegańskich wersji sushi i dodawanie do niego awokado (wtedy uzyskuje specyficzną, maślaną konsystencję), truskawek, mango, selera, albo świeżego ogórka. Sushi a ogół serwuje się z dodatkiem sosu sojowego, octu ryżowego, marynowanego imbiru oraz wasabi, odmiany japońskiego chrzanu.

Japońska kuchnia opiera się przeważnie na własnych, lokalnych i mocno zakorzenionych w miejscowych tradycjach i zwyczajach przepisach. Mimo to azjatycka kultura, w tym kultura gotowania, często się ze sobą miesza i przenika – dlatego na japońskie stoły trafił ramen. Danie to oryginalnie wywodzi się z Chin, a do Japonii przywędrowało w XIX wieku, zyskując po drugiej wojnie ogromną popularność. Ramen jest to jedna z najbardziej klasycznych i podstawowych zup. Przygotowywana jest na bazie rosołu, z tym że ten może być gotowany z wielu różnych gatunków mięs. Popularny jest bulion wieprzowy, ale spotyka się także drobiowy, czy oparty na rybach i owocach morza, w szczególności na tuńczyku. Do buliony dodaje si pozostaje składniki, na ogół są to różne rodzaje mięsa lub ryb, owoce morza i warzywa takie jak kapusta pekińska, rzodkiew, kukurydza. Występuje również wegańska wersja bulionu, w której mięsny wywar zastępuje się wyciągiem z grzybów i przeróżnych azjatyckich ziół. Co ciekawe ramenu na ogół nie je się przy pomocy łyżki, tylko wciąga się go pałeczkami. Jest to możliwe, ponieważ zupa jest zagęszczana – na ogół dodaje się do niej długie wstążki makaronu z mąki pszennej, niekiedy również ugotowane na twardo jajko.

W kuchni japońskiej odnaleźć można wiele tradycyjnych potraw, które nie są spotykane w innych miejscach na świecie – chociażby sashimi, albo rybę fugu. Jednak wyjątkowe i unikalne są nie tylko dania obiadowe, ale także desery. W Japonii bardzo często podaje się je na ciepło – najlepszym tego przykładem są mochi, czyli typowo japoński rodzaj klusek. Na ogół mają one owalną lub lekko spłaszczoną formę, wytwarzane są ręcznie z ugotowanego ryżu oraz mąki ryżowej. Te składniki są łączone, a następnie już uformowane kluski gotowane są w wodzie lub na parze. Warto dodać, że można je jeść jako samodzielny deser, albo połączyć z innymi składnikami. Najbardziej typowym i najpopularniejszym dodatkiem do mochi są truskawki oraz czerwona fasola – wtedy kluski mają bardziej wyrazisty smak i mączystą konsystencję. Już gotowe kluski często obtacza się ponownie w mące ryżowej, albo nasionach czarnego sezamu. Bardzo często dodawane są również sproszkowane liście yomogi, przez co mochi uzyskują wyraźnie zielony kolor. Można je spotkać w praktycznie każdej japońskiej kawiarni oraz na sklepowych półkach, ale najchętniej są przygotowywane i jadane w okresie Nowego Roku, ponieważ w tradycji japońskiej właśnie ten przysmak podawano żeby pożegnać stary rok.

Sekret rosnącej popularności japońskiej kuchni tkwi w tym, że jest ona prosta i stosunkowo nieskomplikowana. Nie wymaga na ogół posiadania żadnych specjalistycznych umiejętności i każdy z nas byłby w stanie odtworzyć jedno z tradycyjnych japońskich dań w zaciszu własnej kuchni. Wydaje się, że najlepszym przykładem prostej i szybkiej w przygotowaniu potrawy jest sashimi. Potrawa ta często mylona jest z sushi, to jednak wymaga zdecydowanie więcej czasu i wysiłku, ponieważ kawałki surowej ryby (lub w wegańskiej i deserowej wersji owoców i warzyw, takich jak mango i ogórek) zawijane są pieczołowicie w ryż oraz rolki wodorostów. Sashimi nie wymaga tyle wysiłku, ponieważ wszystkie składniki serwowane są oddzielnie. Na ogół podaje się kawałki surowego mięsa, często ryb albo owoców morza, ale również koniny i wołowiny. Do tego potrawę uzupełnia się w dodatki warzywne oraz algi. Receptury japońskiej kuchni nie zapominają również o odpowiednim doprawieniu potrawy, dlatego sashimi podaje się razem z wasabi, czyli japońskim korzeniem chrzanu, octem ryżowym, sosem sojowym, albo innym zestawem aromatycznych przypraw. Można powiedzieć, że ze względu na łatwość i szybkość przygotowania sashimi jest taką japońską wersją zdrowego fast-foodu.

Jednym z najbardziej rozpowszechnionych w Azji, szczególnie w Korei oraz Japonii, dodatków spożywczych i uzupełnieniem tradycyjnych potraw jest chrzan. Japońska odmiana chrzanu, wasabi, jest dużo bardziej wyraźna w smaku niż polska. Wasabi ma ostry, piekący smak oraz często gorzkawy posmak. Wykorzystywane jest we wszystkich potrawach, które wymagają wydobycia ostrego i bardzo określonego smaku. Jest to także jeden z najbardziej podstawowych produktów, które wykorzystywane zostają na całym świecie przy przygotowywaniu sushi. Wyrazisty smak chrzanu doskonale komponuje się z rybą, ryżem, algami oraz sosem sojowym. W Japonii wasabi często podawane jest w najmniej przetworzonej, surowej formie – startego, świeżego dodatku. Za granicą wasabi na ogół eksportowane jest w innych, bardziej przetworzonych formach. Na ogół dostępne jest wasabi sproszkowane, albo w formie pasty wyciskanej z tubki. Wasabi jest nie tylko znanym dodatkiem do tradycyjnych dań japońskiej kuchni, ale również doskonałym antyoksydantem. Ma również właściwości przeciwbakteryjne, dlatego w medycynie naturalnej często jest wykorzystywane do leczenia różnego typu infekcji i przeziębień. Ostatnie doniesienia mówią, że pomaga też w walce z komórkami rakowymi, więc z pewnością warto po nie sięgać!

Jedną z najbardziej charakterystycznych i bazowych przypraw w japońskiej kuchni jest sos sojowy. Można go znaleźć w praktycznie każdym japońskim domu, a historia początków jego produkcji sięga wiele lat wstecz. Tradycyjnie sos sojowy wytwarzany jest z przefermentowanych ziaren soi, które mieszane są w różnych proporcjach ze zbożami, specjalnymi gatunkami grzybów, wodą oraz solą. Kolor sosu sojowego zależy od tego ile zboża zużyto przy jego produkcji, im mniej zbóż tym bardziej sos ma gęstą konsystencję i tym bardziej czarny i jednolity kolor. Warto dodać, że istnieją sosy ze znaczącą przewagą zbóż, które mają bardzo jasne zabarwienie.

Sos sojowy jest wykorzystywany w kuchni japońskiej głównie jako przyprawa do zup, ze względu na swoją płynną konsystencję, która łatwo się miesza z innymi cieczami. Ten sojowy produkt jest wykorzystywany również przy tworzeniu innych sosów, ponieważ doskonale wydobywa smak oraz aromat mięs, czy grzybów. Na świecie sos sojowy zyskał największą popularność jako dodatek do sushi – wylewany na spodeczek (i niekiedy rozrobiony z wodą) stanowi świetne uzupełnienie smaku ryby, wodorostów oraz ryżu. Co ciekawe dzięki szerokiemu zastosowaniu sos sojowy przenika do innych kuchni i jest dodawany na całym świecie do coraz większej ilości potraw.

Włosi słyną niewątpliwie z pizzy i makaronu, Polacy z bigosu i pierogów, Francuzi znani są ze świeżych i chrupiących bagietek, a znakiem rozpoznawczym Japonii i jej mieszkańców niewątpliwie jest zupa miso. Jest to tradycyjna potrawa japońska, która ma wielowiekową tradycję, ponieważ jadana była jeszcze w okresie feudalnym. Podstawą i bazą do zupy miso jest przede wszystkim sfermentowana soja, sól oraz drożdże. Często dodaje się do tej zupy jakieś produkty węglowodanowe – najbardziej rozpowszechnione są ryż oraz jęczmień. Obecnie zupa ta coraz częściej serwowana jest z dodatkiem makaronu, albo w wegańskiej wersji z grzybami. Można do niej również dodać mięso, rybę lub dowolne warzywa. W klasycznej wersji zupa ta jest bardzo słona, ale można stworzyć również inne wersje smakowe, chociażby pikantną, czy łagodną. Warto dodać, że zupa miso jest w Japonii tak popularna, że tworzone są na jej bazie nawet desery. W Tokio z okazji ostatnich Walentynek można było dostać zupę z dodatkiem bakalii, posiekanych drobno orzechów oraz co najbardziej interesujące – gorzkiej czekolady. Japończycy byli tą wariacją ulubionego dania zachwyceni, a poza tym zupa stanowiła niezwykłą i niecodzienną atrakcję dla turystów z całego świata.

Ryba fugu, z gatunku rozdymkowatych, z pozoru wygląda niegroźnie. W rzeczywistości w jej ciele gromadzą się toksyny, które są bardziej trujące niż arszenik, kurara, czy cyjanek. Zjedzenie surowej wątroby ryby fugu lub jej narządów płciowych niechybnie kończy się śmiercią w męczarniach, ponieważ ofiara zaczyna doznawać stopniowego paraliżu, nie jest zdolna do poruszania się, przełykania śliny i finalnie oddychania. Mimo tego ryba fugu stała się japońskich przysmakiem i symbolem luksusu. Przygotowywana jest przez wysoko wyspecjalizowanych kucharzy, którzy w trakcie wieloletnich kursów gotowania uczą się jak usuwać z ryby toksyny. Jest to jednak igranie ze śmiercią, ponieważ pozostawienie w ciele tego przysmaku nawet śladowych ilości trucizny może skończyć się tragicznie. Kulinarne kursy zakończone są egzaminem, w trakcie którego młody adept sztuki kuchennej musi sam spróbować potrawy. Co roku w Japonii na skutek zatrucia tą rybą umiera kilkadziesiąt osób. Nadal jest jednak serwowana, ponieważ uchodzi za wyjątkowy przysmak. W kulturze Japonii uznawana jest również za afrodyzjak i prawdopodobnie dzięki temu stała się jedną z najbardziej szokujących, ale też najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych.

Ile to już razy mieliśmy dość rutynowych, nudnych przyjęć na których podawano ogólnie znane, nieciekawe przystawki? Dlaczego organizując imprezy nikt nie stawia na oryginalny motyw przewodni? Czemu boimy się eksperymentować? Obawiamy się reakcji gości? Czy też uważamy, że organizacja przyjęcia tematycznego mogłaby pochłonąć ogromny nakład finansowy? Albo zajęłaby nam ona zbyt wiele czasu? Wbrew pozorom organizacja imprezy tematycznej wcale nie musi być bardzo skompilowana i czasochłonna. Na przykład, wybierając motyw kultury japońskiej, wystarczy jedynie udekorować dom według zasad filozofii feng-shui, a nudne, zwyczajne przystawki zastąpić specjałami tradycyjnej kuchni japońskiej. Wyobraźcie sobie zaskoczenie i podziw na twarzach naszych gości, gdy zamiast kolejnej porcji nudnych kanapeczek czy też koreczków zaoferuje się im na talerzach modne w ostatnim sezonie, tradycyjne sushi. Nie wpadajmy w panikę jeśli nie znamy się na kuchni japońskiej, przecież dobre sushi zawsze możemy zamówić w tradycyjnej restauracji na wynos i podać na przyjęciu jako przygotowane przez nas. Z całą pewnością nikt, zaskoczony oryginalnością pomysłu, nie będzie kwestionować naszych umiejętności kulinarnych, bowiem on też nie będzie mieć zbyt rzetelnej wiedzy na temat orientalnej kuchni.

Żyjąc w pędzie ogólnie panującego w dzisiejszych czasach wyścigu szczurów, coraz rzadziej mamy czas na skrupulatne przygotowanie rodzinnego obiadu w domu. Większość z nas jako alternatywę niedzielnego, domowego, tradycyjnego obiadu wybiera wspólny wypad do restauracji. Zatem jakie restauracje preferują Polacy jako zamiennik domowej, matczynej kuchni? Wbrew pozorom w tej dziedzinie nie jesteśmy już patriotami. Najrzadziej bowiem korzystamy z usług gastronomii bazującej na przepisach tradycyjnej kuchni polskiej. Prym wiodą natomiast dopiero co powstałe restauracje oferujące kuchnie japońską, chińską czy też grecką. Bowiem każdy polak cudze chwali chodź swoje zna. Na niedzielnych stołach w eleganckich lokalach gastronomicznych królują na talerzach dania takie jak między innymi: sushi, sajgonki, pastitsio czy też ramen. Co stoi za tak wielką polarnością zagranicznych kuchni? Z całą pewnością polska ciekawość oraz nienawiść do rutyny. Polacy lubią eksperymentować z wybieranymi potrawami, zatem coraz rzadziej wybierają im już znane tradycyjne dania polskie. Częściej stawiają przez to na, oferujące szeroki wachlarz smaków, egotyczne kuchnie takie jak np. kuchnia japońska, grecka, turecka czy też indyjska.

Wielu z nas żyje po to by jeść. A je po to by eksperymentować ze smakiem. Niestety, ciekawe potrawy wybieramy jedynie w restauracjach, rzadko kiedy podejmujemy się ich przygotowania w zaciszu własnego domu. W dobie globalnej wioski mamy dostęp do przepisów na dania pochodzące z każdego zakątka świata. Nie musimy podejmować się studiów gastronomicznych by umieć przygotować wykwintne dania. W takim razie co nas powstrzymuje przez spróbowaniem w naszej kuchni wszystkiego? Ograniczają nas koszty jakie należy ponieść by zgromadzić dane składniki? Nie możemy zdobyć egzotycznych produktów do produkcji wyszukanych potraw? Bzdura. Kapitalizm wychodzi nam na przeciw i oferuje w marketach szeroki wachlarz wszelkiego rodzaju egzotycznych składników: poprzez surowe ośmiornice, przyprawy o skomplikowanych nazwach na niezwykłych owocach kończąc. Co w takim razie powstrzymuje nas od eksperymentów? Trudnośc wykonanaia danych potraw? Biorąc na ten przykład kuchnie japońską o dość bezpiecznej gamie smakowej: ile osób potrafi wykonać tradycyjne sushi? Wbrew pozorom to nic skomplikowanego, wystarczą jedynie chęci i parę setek godzin spędzonych na ćwiczeniach w zawijaniu ryżu w surowe płaty rybiego mięsa. Można w takim razie podsumować: przed ekperymentami w kuchni poswtrzymuje nas nasze lenistwo.

Dziesiąte lata dwudziestego pierwszego wieku to z całą pewnością naprawdę ciężki okres dla tropicieli trendów w modzie kulinarnej. Bo gdy przez zachodnią kulturę przedziera się jak burza, fascynacja lekką, łatwostrawną, bogatą w mikroelementy kuchnią śródziemnomorską, trudno będzie o znalezienie trendu równie zdrowego i smacznego jak tenże. Gdy najmodniejszymi restauracjami w centrum miast stają się pizzerie i makaroniarnie, na przedmieściach zaczynają rozwijać się stoiska reprezentujące nurty kuchni jeszcze nieznanej, a mającej niebawem zawojować znany nam, współczesny świat. Bowiem z całą pewnością najbliższe sezony gastronomicznej mody będą należeć do kuchni orientalnej. Wschodnia Azja ma do zaoferowania smakoszom niezapomniane, fascynujące i niezwykłe doznania smakowe. Jednakże największą popularnością szczycić się będzie na pewno tradycyjna kuchnia japońska. Co za tym przemawia? Jej największe podobieństwo do kuchni nam już znanej- europejskiej. Bo czy sushi nie odpowiada tak dobrze nam znanemu i lubianemu, surowemu łososiowy nordyckiemu? Natomiast nasz kochany, tradycyjny polski rosół jest analogiczny do japońskiego ramenu. A czy popularność wśród europejczyków zielonej herbaty nie wróży rychłego sukcesu kuchni japońskiej?

Każdy zagorzały fan anime czy też mangi niejednokrotnie na ekranie spotkał się z tajnikami bogatej kultury japońskiej. Chodź często mógł nawet nie zdawać z tego sprawy. Bowiem, w nawet najbardziej oderwanym od rzeczywistości uniwersum, w którym może rozgrywać się opowiadana w anime historia, często pojawiają się nawiązania do japońskiej tradycji i wartości. Nieodzownym elementem towarzyszącym bohaterom tradycyjnych „chińskich bajek” jest ich wielka miłość do japońskiej kuchni. Rzadkościom jest, aby w prawdziwym anime dostrzeżemy KFC, McDonald's czy też Subway’a. W sprawie postrzegania walorów smakowych Japończycy nigdy nie zdradzili swojej tradycyjnej kuchni. Obok takich potraw jak ramen czy też sushi jedyną naleciałością zachodniej kultury stała się w ostatnich czasach kawa. Bo jak powszechnie wiadomo w Azji od wieków pije się jedynie tradycyjną, zieloną herbatę. Kawa w japońskiej kuchni to nowość i nawet dzisiaj rzadko można spotkać bohatera mangi rozkoszującego się jej smakiem. Popularyzacja tego napoju w kuchni japońskiej nastąpiła wprost proporcjonalnie do rozwoju zatrudnienia mieszkańców tego pięknego kraju w korporacjach. Bo jak powszechnie wiadomo Japonia w ostatnich latach stała się rekinem biznesu wśród narodów.

W Polsce można spotkać naprawdę wiele restauracji o oryginalnych cechach serwowanego jedzenia pochodzącego z całego świata – meksykańskie, chińskie, amerykańskie, i wiele innych. Niekwestionowanym królem jednak egzotycznych dla polaków miejsc pożywienia poza domem są restauracje japońskie, które już nie raz zaskakiwały swoich gości specyficznym podaniem i wyglądem swoich potraw, a przede wszystkim niebanalnym smakiem, który dotąd był nieznany dla europejczyków. Kuchnia japońska w dużej mierze opiera się o dania na bazie ryżu, owoców morza oraz specyficznych, trudno dostępnych w Polsce ziół i przypraw, być może właśnie dzięki swojej odmienności i innemu stylowi gotowania, kuchnia ta zyskała tak wielką popularność w Polsce. Jest ona miłą odmianą od oklepanych dań, które możemy zjeść na co dzień. Restauracje japońskie posiadają już od dłuższego czasu status kultowych w praktycznie każdym większym mieście Polski. Warto wybrać się tam, nawet jeżeli nie jest się entuzjastą oryginalnych dań, choćby po to, by móc zobaczyć jak wyglądają one na talerzu – a nóż nam one posmakują? Kuchnia japońska mimo wielu odmienności od polskiej kuchni jest warta zainteresowania i wypróbowania jej osobiście.

Japonia to kraj, gdzie wielką wagę przywiązuje się do pożywienia, oraz całego ceremoniału jego przygotowania. Produkty dobierane są z wyjątkową starannością, a cały posiłek to wielkie wydarzenie dla rodziny, i bardzo ważna część dnia każdego Japończyka. Kiedy myślimy o kuchni japońskiej, zazwyczaj pierwsze co przychodzi nam na myśl to sushi, albo sake. Są to dobre skojarzenia, jednak japońska kuchnia kryje w sobie o wiele więcej, niż tylko powyższe dwa przykłady. Ciekawostką jest, że Japończycy żyją statystycznie o wiele dłużej niż mieszkańcy innych krajów, co wiąże się prawdopodobnie z ich dietą. Spożywając dużo warzyw, ryżu oraz ryb, pozbawiają swój organizm szkodliwych elementów takich jak cholesterol, nadmiar tłuszczu, zastępując je m. in. żelazem, wapniem, oraz zdrowymi tłuszczami zawartymi w mięsie ryby. Dzięki takiej diecie długo cieszą się zdrowiem, oraz utrzymują się w dobrej kondycji fizycznej na długie lata. Kolejną ciekawostką dotyczącą kuchni japońskiej jest fakt, że każda kuchnia japońska, a dokładnie mówiąc, kuchenka gazowa, ma osobny grill przeznaczony tylko i wyłącznie dla ryb, ponieważ mitem jest, że Japończycy jedzą tylko surowe mięso. Owoce morza, ryby, warzywa i ryż to z pewnością sekret ich długowieczności.

Jak w przypadku każdej kuchni, czy to typowo europejskiej, czy bardziej szczegółowo – choćby francuskiej, krążą wśród ludzi pewne stereotypy i uogólnienia, które czasem krzywdzącą, a czasem nad wyraz pozytywnie mówią o zwyczajach i składnikach wykorzystywanych w danej kulturze gotowania. Nie inaczej jest również w przypadku kuchni japońskiej, która z powodu swoich oryginalnych receptur i sposobu wykonania nie wszystkim się podoba. Mitem numer jeden, który zdecydowanie pobija całą resztę, jest z pewnością to, że surowa ryba szkodzi, ponieważ zawiera wiele bakterii i może spowodować zatrucie. Nie jest to prawdą, ponieważ od tysięcy lat to właśnie surowa ryba i warzywa stanowiły podstawę diety Japończyków, co być może dla europejczyków może być małym przewrotem pokarmowym, ale z pewnością nie jest to szkodliwe. Drugim mitem dotyczącym kuchni japońskiej jest alkohol, który nazywany umeshu, często mylony jest z winem śliwkowym. Ten trunek nie ma nic wspólnego z winem, a tym bardziej śliwkowym. Odnosi się takie wrażenie z powodu delikatnej owocowej nuty i aromatowi, który przypomina nieco śliwkę. Jest jeszcze wiele mitów, które w sposób krzywdzący opisują kuchnię japońską – najlepiej samemu się przekonać co jest prawdą.

Sushi to jedna z najbardziej popularnych dań japońskich w Polsce. zajadają się nim wszyscy, mimo że rodzaj przygotowania i dobór składników zdecydowanie odbiega od europejskich przyzwyczajeń. Sushi to potrawa składająca się z surowej lub półsurowej ryby, oraz dodatków w postaci warzyw, czy innych elementów. Smakowo dobierane są w idealnych proporcjach oraz właściwościach, dzięki czemu to prawdziwa uczta dla podniebienia. Istnieje kilka rodzajów tej niezwykłej potrawy, a by ją rozróżniać wśród innych, wystarczy tylko wiedzieć, jak dane sushi jest wykonywane, ponieważ to właśnie ta czynność stanowi o odmienności jednego rodzaju od drugiego. Najpopularniejszy rodzaj sushi to tzw.: maki – zushi, które najczęściej można spotkać w japońskich restauracjach. Zwijane na odpowiednią wielkość ruloniki, które można pochłonąć jednym gryzem, to najbardziej rozpoznawalna rzecz w tej potrawie. Kolejny rodzaj to rosomaki, które w środku oprócz ryżu, zazwyczaj ma tylko jeden składnik, w odróżnieniu od klasycznego sushi, które wypełnione jest różnym rodzajem warzywami oraz dodatkami. Futomaki są rzadziej spotykane, jednak nadal popularne wśród wielu osób, ponieważ ich grubość oraz nadzienie ma niepowtarzalny smak i urok. Można je często spotkać w domach japońskich czy restauracjach w Japonii.

Orientalny styl gotowania stał się bardzo popularny w ostatnich latach, nie tylko w Polsce, ale i na świecie. Na rynku pojawiło się całe mnóstwo restauracji japońskich, które podbiły serca Polaków, mimo że jest to kuchnia bardzo specyficzna, pełna nieznanych smaków i nietypowych przygotowań posiłków, np. zamiłowanie do surowego lub półsurowego jedzenia. Najpopularniejszym daniem japońskim jest na pewno sushi, którego nazwę słyszał chyba każdy. Tajniki kuchni japońskiej są nadal nieznane w całości, jednak wiele z nich zostało już odkrytych, wobec czego każdy może stworzyć sobie namiastkę dań japońskich w domu, jeżeli jest ich miłośnikiem. Z pewnością największym sekretem kuchni japońskiej jest używanie dobrych i mocno wyczuwalnych przypraw, oraz łączenie niebanalnych składników ze sobą, dając nieziemski efekt smakowy. Ludzie którzy zajadają się potrawami japońskimi zgodnie twierdzą, że smak oraz ogólne odczucia podczas jedzenia są spowodowane przyprawami, oraz świeżością i doborem składników, bowiem im lepszej jakości jedzenie, tym lepszy efekt końcowy. Chcąc zagłębić się w tajniki kuchni japońskiej, można dowiedzieć się wiele z Internetu, jako największego źródła wiedzy, jednak przebywanie w restauracjach japońskich da o wiele lepszy efekt.

Japońska kuchnia, tak jak i każda inna, posiada kilka specyficznych składników, których dodanie do potraw nadaje niesamowity smak, aromat, oraz sprawia, że oryginalności tej kuchni nie równa się żadna inna. Ten popularny odłam gastronomiczny stał się niezwykle popularny w Polsce dzięki właśnie swoim nietypowym rozwiązaniom, oraz używaniu przypraw, które dla Europejczyków były dotychczas bardzo egzotyczne i niedostępne wręcz w sklepach i marketach. Wszystko zmieniło się, gdy na polskim rynku pojawiły się restauracje japońskie, bary, oraz inne przybytki kulinarne, które serwowały dobrze smakujące dania, o nieznanym dotąd smaku. Najpopularniejszą przyprawą japońską, która w Polsce świeci triumfy to z pewnością wasali, które w smaku przypomina nieco ostrą odmianę chrzanu. Doprawia się nią japońskie dania, ale i chipsy, które można znaleźć w sklepach. Istnieje również japońskie curry, które nadaje pięknego kolorytu zupom czy innym daniom. Sos sojowy spotykany jest najczęściej w takich potrawach jak sushi, czy dashi, którego niepowtarzalny smak stał się znakiem rozpoznawczym kuchni japońskiej. Mirin z pewnością rozpoznają smakosze sushi, ponieważ jest to przyprawa płynna, na bazie alkoholu. Używa się jej do tworzenia sosów, dipów oraz dressingów.

Gastronomia japońska to jedna z najbardziej oryginalnych odłamów kuchni na świecie. Obowiązuje w niej wiele zasad, których przestrzeganie jest odbierane w bardzo dobrym tonie, natomiast wykazywanie się nieznajomością owych zachowań może skutkować szybkim zakończeniem posiłku i obrazą gospodarza, jeżeli przebywamy na terenie Japonii. Kilka poniższych zasad pozwoli nam na uniknięcie wywołania nieprzyjemnej atmosfery podczas japońskiego posiłku, a także sprawi, że będziemy czuć się swobodnie wśród obcych nam, Europejczykom, zasad. Po pierwsze, przy japońskim stole siada się na podłodze, w określonej pozycji, w zależności od tego, czy jest się kobietą czy mężczyzną. Ta pierwsza grupa siada normalnie, podkulając nieco nogi do boku, mężczyźni natomiast siadają w klasycznej pozycji „po turecku”. Bardzo ważnym zwyczajem japońskim jest zjedzenie podanego dania aż do ostatniego kęsa. Na talerzu nie może pozostać nic, ponieważ może być to odebrane jako obraza dla gospodarza. Jedzenie spożywane jest pałeczkami, dlatego przed wyjazdem do Japonii warto opanować tę trudną sztukę, by jadło nam się wygodnie i możliwie normalnym tempem. Po zakończeniu posiłku, należy odłożyć pałeczki oraz wszelkie podane talerze w taki sposób, jak były ułożone przy podaniu.

W Polsce można spotkać bary i restauracje cechujące się wieloma stylami gotowania, pochodzącymi z wielu różnych zakątków świata, jednak niekwestionowanym zwycięzcą pod tym względem jest kuchnia japońska, która wbrew swoim specyficznym metodom obróbki kuchennej oraz ogólnej preparacji dań, podbiła serca wielu Polaków. Jest smaczna, a jednocześnie dość nietypowa dla człowieka, który przyzwyczajony jest do gotowanych potraw i dań. Najpopularniejszą potrawą japońską, której nazwę zna chyba każdy, to sushi, które przygotowywane jest przy użyciu surowej lub półsurowej ryby, oraz dodatków w postaci warzyw i ziół, co stanowi harmonijną całość. Nie każdemu może ono smakować, jednak zdecydowanie jest ono bardzo popularne w Polsce i na świecie. Innym, równie popularnym daniem japońskim, które przypomina dość nasz polski rosół, jest tzw. Dashi, które przygotowywane przy pomocy wiórków z ryby, oraz wodorostów. Kolorystycznie i smakowo zdecydowanie różni się od typowych polskich dań, jednak wiele osób uważa, że ma własności wzmacniające. Japońska kuchnia jest pełna sprzeczności i oryginalności, jednak nadal stanowi ścisłą czołówkę wśród gustów smakowych Polaków, oczywiście tuż za naszą rodzimą kuchnią.

Kuchnia japońska to odłam gastronomi która ściśle wiąże się z kulturą i stylem życia w Japonii. Zawiera mnóstwo niesamowitych składników, które Europejczykom nawet nie przychodzą na myśl, gdy myślą o tym, jak mogą urozmaicić swoje danie. Kuchnia japońska wykorzystuje wiele naturalnych składników, w tym mięsa rybiego, oraz roślin które naturalnie występują np. pod wodą, jak w przypadku alg, które są elementem popularnego dania sushi. Wbrew pozorom, dania japońskie wcale nie występują tylko i wyłącznie w postaci surowej, bez żadnej obróbki cieplnej, lecz także istnieją specyficzne dania, które bazują właśnie na wykorzystaniu gotowania czy parowania, nazywane „ nimono”. W skład tak nazwanej grupy dań wchodzą m. in. zupy, a także potrawy z ryb, ryżu, warzyw, odpowiednio przyprawione składnikami naturalnymi oraz ziołami. Najpopularniejsza przyprawa japońska, która jest również popularna w Polsce, to tzw. Wasabi, którego specyficzny smak można wyczuć m. in. w potrawie zupnej, zwanej dashi. To właśnie główna cecha przyrządzania potraw japońskiej – doskonałe doprawianie, i tworzenie wyrazistych smaków, a to z kolei sprawia, że kuchnia japońska jest różnorodna, i za każdym razem może zaskakiwać swoich smakoszy.

Sushi to najbardziej rozpoznawalna potrawa japońska na świecie, która ma swoich zwolenników i fanów na całym świecie. Praktycznie w każdym zakątku Ziemi przy odrobinie trudu można znaleźć restaurację, która serwuje to kultowe już danie. Chcąc jednak zjeść sushi, wcale nie trzeba wybierać się do restauracji, a przy odrobinie wysiłku i zaangażowania można przygotować je samemu w domu, i wcale nie będzie ono odbiegało od tej oryginalnej wersji z restauracji i barów japońskich. Jak zatem zabrać się do przygotowywania tego posiłku? Pierwszym krokiem z pewnością będzie zdobycie odpowiednich składników, które nie zawsze są dostępne w podrzędnych sklepach spożywczych i marketach, a jeżeli już się je znajdzie, warto zwracać uwagę na to, by były one świeże, i nie leżały na półkach sklepowych zbyt długo. To bardzo ważne, ponieważ sushi to typowa potrawa surowa, a więc zarówno mięso jak i wszelkie dodatki powinny być możliwie najświeższe. Kiedy już zdobędziemy wszystkie składniki, a ich całą listę łatwo jest dostać na stronach Internetowych poświęconych gotowaniu w stylu japońskim, możemy zabierać się za wykonanie. Dokładną receptę oraz opisane działanie krok po kroku również można znaleźć w Internecie, jednak warto to robić dokładnie.